by Annemieke en Léonie | sep 4, 2019 | Patronen doorbreken, Teaminterventies
Op het puntje van mijn stoel zit ik.
Tjonge wat is dit spannend.
Een lang sluimerend conflict
komt tot ontploffing tussen twee teamleden.
Ik voel dat ik iets wil doen.
Mijn hoofd draait overuren.
“Wat dan?!” vraag ik mezelf af.
De niet kibbelende teamleden
kijken mij intussen verwachtingsvol aan.
“Achterover leunen” zeg ik tegen mezelf.
Ik ga naar achteren met mijn rug.
Ik voel de rugleuning.
Dan merk ik mijn benen op.
Ze zijn om elkaar heen gekruld.
Strak.
Ik maak ze los en zet ze op de grond.
Ik voel mijn adem.
Nu kan ik weer rustig worden.
Ik kan weer zien.
Ik zie het hele team nu.
En wat ze doen in reactie op dit conflict.
De een zit er geërgerd bij,
Terwijl de ander angst op haar gezicht heeft staan.
Twee collega’s gaan sussen.
“Hoe ervaren jullie de manier
Waarop het team op jullie reageert?”
Vraag ik aan de twee kibbelende collega’s.
“Nou, eerlijk gezegd?
Ik voel me alléén staan”
Reageert de één.
“Ik weet hoe een aantal van
jullie denken over deze situatie
en nu doen jullie ineens alsof je er
niks mee te maken hebt!”
Tot mijn verrassing krijgt ze steun van haar mede-kibbelaar:
“Ik kan ook zeker drie mensen aanwijzen
die in de wandelgangen iets heel anders laten horen dan hier”.
Wow, het is ineens een teamprobleem geworden.
Kleine, luie interventies brengen vaak grootse zaken teweeg.
Die ene vraag deed een hoop in dit team.
Hij lijkt te simpel voor woorden.
Is ie ook.
Maar daar gaat een complete interne strijd aan vooraf.
Alles in mij wil hard werken
als er spannende dingen gebeuren in teams,
als dingen onoplosbaar lijken
en het team op een dood spoor lijkt te zitten.
Effect: ik word onderdeel van het probleem.
Herkenbaar?
Wat ons (Léonie en Annemieke) helpt
om te komen tot dit soort luie interventies?
We delen een paar tips.
Stop eens met luisteren.
Luister tijdens een gesprek ook eens naar jezelf.
En even niet naar de anderen.
Ze kunnen wel even zonder jou.
Sterker nog.
In jouw stilte gebeuren de mooiste dingen.
Voel je rugleuning
De beste tip die ik ooit zelf kreeg toen ik bij de Kindertelefoon werkte.
Hoe spannender de situatie,
hoe meer je moet zorgen dat je de rugleuning van de stoel voelt.
Sta je liever?
Zoek dan een plek in de ruimte waar je op afstand van het team staat
in plaats van er midden in.
Zet twee benen op de grond.
Na deze drie acties kun je pas goed doorademen
en naar je onderbuik gaan luisteren.
Een prachtig instrument.
Je gaat je eigen jeuk, irritatie, onrust of ongemak opmerken
en je afvragen wat die emoties zeggen over jezelf, maar ook over het team.
Zie je jouw eigen emoties terug in het team?
Door eerst met jezelf aan de slag te gaan
kijk je vanzelf minder naar de mensen op de voorgrond
en méér naar wat de mensen op de achtergrond doen
in reactie op die voorgrond.
Je hebt ruimte gecreëerd om beter te observeren,
waardoor je betere interventies kunt doen.
Zonder zelf leeg te lopen.
Wil je leren om impactvolle luie interventies te doen?
Waardoor teams sneller in beweging komen?
In januari start de vijfde editie van onze training luie teamcoaching.
Voor managers, teamcoaches en andere professionals die met teams werken en er zelf minder hard aan willen trekken.
by Annemieke en Léonie | aug 27, 2019 | Inclusie, Patronen doorbreken, Teaminterventies
“Tja, er zijn mensen in dit team die liever niets veranderen.”
vertelt de manager mij.
“Ik krijg er geen beweging in. En die jonkies kunnen er niet tegenop. Ze hebben wel frisse ideeën. Maar die zijn of al geprobeerd, of werken niet in deze organisatie. Volgens de oude garde tenminste.
Zo wordt alles wat nieuw is vakkundig van tafel geveegd.”
De moedeloosheid druipt van haar gezicht.
Ze is zelf ambitieus en wil echt veranderen.
Ze krijgt het tot nu toe niet voor elkaar.
We komen het vaker tegen. Teams waar de oude garde
nieuwe ontwikkelingen blokkeert, vertraagt of zelfs saboteert.
Dat levert frustratie op bij de leidinggevende
en bij de ‘nieuwe’ garde, die frisse zin hebben
om een andere wind te laten waaien.
Van geen kwaad bewust
Meestal zijn teamleden van de oude garde zich
niet bewust van het effect van hun gedrag.
Ze proberen enkel hun ervaringen in te brengen.
Ze hebben voor hun gevoel alles al meegemaakt.
Successen en blunders. Ze weten wat wel en niet werkt.
Ze geloven niet zo in de zoveelste verandering.
Ze willen de klant, zichzelf én de nieuwe garde
graag blunders en frustraties besparen.
Als je zo’n situatie laat voortduren, heb je binnen no-time een team
met verschillende subgroepen die elkaars bloed kunnen drinken.
De oordelen over en weer vliegen de pan uit.
Hoe je het patroon in stand houdt
Waarschijnlijk heb je als leidinggevende ook een oordeel. Je hebt de nieuwe garde tenslotte niet voor niets aangetrokken. Er moet in jouw ogen iets veranderen. Daarom trek je de nieuwe garde vaak onbewust iets voor.
Reken maar dat de oude garde zich daardoor nog meer laat horen. Je gaat namelijk voorbij aan een belangrijke groepswet. Die van de ordening.
Eén van de ordeningsprincipes in een groep is:
oud gaat voor nieuw.
Door de oude garde weg te zetten en te negeren,
ga je voorbij aan hun plek in het geheel.
Aan hun intenties, ervaring en waarde.
Door hun plek onvoldoende te respecteren, versterk je juist het bestaande patroon. Ze zullen zich niet gezien voelen.
Logisch dat ze de aandacht trekken door allerlei bezwaren op te werpen, te mokken of zich naar buiten te richten.
De kunst van leidinggeven
De kunst is om als leidinggevende duidelijk te blijven over de richting die je op wilt EN aandacht te hebben voor de patronen en de (soms schijnbare)
tegenstellingen in de groep.
De subgroepen moeten uit het (voor)oordeel over elkaar komen. Dat doe je door ze met elkaar in gesprek te brengen.
In het eerste gesprek gaat het om het patroon.
“Nieuwe ideeën worden in deze groep van tafel geveegd”.
Herkennen ze dat?
Zien ze dat ook?
Zien ze welk effect dat patroon heeft op hun
resultaten?
En op hun samenwerking?
Urgentie creëren
Het gaat erom dat de groep ziet dat er
urgentie is om het patroon te doorbreken.
Daarna kunnen ze met elkaar kijken wat ze dan willen.
Hoe kunnen ze elkaar versterken in plaats van naar beneden halen?
Een mooi voorbeeld
Laatst werkten we met een team dat dit heel mooi heeft opgepakt.
Ze hebben met elkaar één afspraak gemaakt.
Voordat een idee van tafel geveegd mocht worden
moesten er eerst vijf vragen worden gesteld.
Zo werden alle kanten van het idee belicht.
Daarna werden vijf kanttekeningen bij het idee gemaakt.
Dus alle belangrijke bedenkingen kwamen op tafel.
Tot slot nam het team gezamenlijk
een besluit over de kwaliteit van het idee.
Wat bleek?
Er werd veel meer veranderd dan ooit.
Nieuwe ideeën werden door inbreng van kennis en ervaring bijgeschaafd en
passend gemaakt voor deze organisatie.
Hierdoor verliep de invoering van een aantal veranderingen bijna moeiteloos.
Dat gaf iedereen uit het team veel energie.
Als bij-effect gingen ‘jonkies’ vaker gebruik maken
van de kennis en ervaring van de oude garde.
Omgekeerd werd er af en toe even gespard
om een frisse blik op een vastzittend probleem te krijgen.
Over Firijn
Firijn ontgrendelt de kracht van groepen.
Er zit zoveel meer in een soepel werkend team. Meer plezier, meer inzet, meer commitment, meer snelheid en vooral: meer resultaat. In omzet, in klanttevredenheid, in prestaties, in efficiency, in kwaliteit. Om dat er uit te halen, moet je soms wél stevig ingrijpen. En dan heb je aan ons een goeie.
We hebben een behoorlijk afwijkende werkwijze van de meeste andere coaches.
In alles wat we doen nemen we de groep als geheel als uitgangspunt – niet het individu. Omdat we geloven dat échte verandering, verandering die blijft, alleen in de onderlinge dynamiek kan plaatsvinden. Het is de interactie die teams kan bouwen en breken.
Ben je geïnteresseerd geraakt? Aarzel in dat geval niet om contact met ons op te nemen. Wij zijn er voor je. En voor je team.

by Annemieke en Léonie | aug 13, 2019 | Luie teamcoaching, Ongeschreven regels, Patronen doorbreken
Daar zitten ze dan.
Het docententeam.
Net terug van vakantie.
Voor de zomer heb ik ze geholpen
om hun kernopdracht helder te krijgen.
Het leek ze zinvol om direct na de zomer
nog een keer mijn hulp in te roepen,
om hen te helpen een stevige basis
voor de samenwerking te leggen.
Nu kijken twaalf paar ogen me verwachtingsvol aan.
“Ik ben benieuwd wat we gaan doen” zegt een teamlid.
Een aantal mensen knikt instemmend mee.
“We hebben nog zoveel werk liggen” vult een ander aan.
Ik voel irritatie opkomen.
“Potverdorie” denk ik,
gaan ze nu echt doen alsof ik deze dag bedacht heb?!
Ik voel dat alles in mij opveert.
Mijn spieren spannen aan.
Ik zit op het puntje van mijn stoel.
Als klapper op de vuurpijl, zegt de teamleider:
“Met welke opdracht zit jij hier eigenlijk?”.
Mensen gaan eens lekker achterover zitten.
Er worden armen over elkaar geslagen.
Alle blikken zijn op mij gericht.
Ik voel dat ik wil ontploffen.
Ik wil de teamleider slaan!
Tegelijkertijd voel ik paniek,
Gevolgd door allerlei stemmetjes in mijn hoofd:
“ze leggen de hele verantwoordelijkheid
voor het slagen van deze dag bij mij!”
“Help, ze willen niet!”
“Zelfs de teamleider neemt haar verantwoordelijkheid niet.
Daar heb ik nog een appeltje mee te schillen…”
Alles in mij gaat hard werken.
“Jullie hebben deze bijeenkomst zelf aangevraagd!”
Zeg ik geïrriteerd.
“Ik heb jullie de doelen zelfs nog toegestuurd.”
Ze kijken elkaar vragend aan.
“Ik kan me daar niks van herinneren.”
“Ik ook niet”.
Mijn paniek groeit.
Ik besluit stil te blijven
en de paniek er te laten zijn.
Dat voelt ongemakkelijk.
Voor mij
en voor het team.
Ze vinden me nu écht incompetent.
Dat staat op hun voorhoofd geschreven.
Ik ga achterover zitten.
Ik haal diep adem.
Ik kijk rond.
Langzaam keert bij mij de verwondering
en nieuwsgierigheid weer terug.
“Gebeurt dat vaker….
dat jullie naar bijeenkomsten toe gaan,
terwijl je geen idee hebt wat je daar gaat doen
en geen idee hebt wat het jou zou moeten opleveren?”
“Heel vaak helaas” klaagt de man met de grootste mond.
Ik kijk zijn buurvrouw,
die duidelijk wat vindt van zijn opmerking,
vragend aan.
Het helpt. Ze reageert:
“Nou Teun, Annemiek heeft wel een punt.
Het is natuurlijk van de zotte dat we hier
allemaal lijdzaam gaan zitten
en dan verwachten dat zij het allemaal oplost.
We klagen dat we het druk hebben
maar we gaan hier wel allemaal zitten
terwijl we niet eens weten wat we eruit willen halen.
Dat hoeft zij toch niet te bedenken?!”
“Amen.” Denk ik.
Het begin is er.
Wil je ook aan de slag met Luie Teamcoaching? Oefenen met interventies die jou weinig energie kosten EN die teams in beweging krijgen? Je worstelingen, onzekerheden en frustraties delen en onderzoeken met anderen?
Op 29 januari start alweer de 5e editie van onze training Luie Teamcoaching. Meer informatie en inschrijven klik hier
by Annemieke en Léonie | aug 6, 2019 | Patronen doorbreken, Teamklimaat
“Dat is toch helemaal geen goede pass! “
Waarom steekt hij dan zijn duim op?
Samen met mijn zoon van elf zit ik in
De Johan Cruyff Arena. Het is de eerste
Thuiswedstrijd van Ajax.
En eerlijk gezegd is het begin van
de wedstrijd wat stroef.
Hij heeft helemaal gelijk.
de pass was niet goed,
Toch is het opsteken van die
duim is juist belangrijk.
Het is namelijk het signaal aan de medespeler
dat dit vaker mag gebeuren.
Natuurlijk hoef je die medespeler niet uit te leggen
dat je de bal volgende keer graag op je schoen hebt.
Dat is een professional, die snapt dat zelf ook wel.
Het zou goed zijn als teams in organisaties
eens wat vaker een duimpje naar elkaar opstaken.
We zien nu dat mensen vooral
horen wat ze niet goed doen.
Dat hoef je een professional niet te vertellen.
Die had dat zelf al gemerkt.
Je helpt een collega beter door een goede actie
te belonen met een duimpje.
Op die manier help je je collega met
het herkennen van effectief gedrag.
En je versterkt zo een patroon wat er al is,
hierdoor kan je collega het patroon
herhalen en verfijnen.
Uit onderzoek van o.a. Marcus Buckingham blijkt
dit veel sterker te werken dan mensen feedback
geven op datgene wat ze niet goed doen.
Niet zomaar sterker, zelfs dertig keer effectiever.
Hij geeft aan dat bij negatieve feedback ons brein in een
fight- or-flight modus gaat. Hierbij blokkeert ons brein.
Alleen de gebieden om te overleven zijn nog toegankelijk.
Niet echt een ideale omgeving om nieuwe of andere
patronen in dat brein aan te leggen.
Wanneer je echter goed gedrag bekrachtigd
komt het brein in een rest-and-digest modus.
In deze stand staat ons brein open
voor nieuwe informatie en het
aanleggen van nieuwe verbindingen.
Het blijkt dat ons brein nu eenmaal het
makkelijkst groeit (verbindingen) maakt
daar waar het al sterke verbindingen heeft.
Hoe doe je dit dan?
Door iemand te laten zien wat goed gaat, of
door te laten vertellen wat in het verleden goed is gegaan.
Hoe korter dit plaatsvindt na de daadwerkelijke actie hoe beter.
Dus een duimpje omhoog is zo gek nog niet!
Wil je leren om impactvolle luie interventies te doen?
Waardoor teams sneller in beweging komen?
In september start de vierde editie van onze training luie teamcoaching.
Voor managers, teamcoaches en andere professionals die met teams werken.
by Annemieke en Léonie | dec 19, 2018 | Inclusie, Luie teamcoaching, Patronen doorbreken, Veiligheid in teams
In bijna elk team zien we ze: rebellen. Niet overal krijgen ze de waardering die ze verdienen en nodig hebben. In “Ode aan de rebel” geven we je tips hoe jij dit kunt doen.
“Jullie zien mij dus als een rebel.”
De frustratie druipt van haar gezicht.
“Nou oké dan..”
Het team duikt er gelijk bovenop.
“Ja, maar nu vat je het heel negatief op!” haast de leidinggevende zich te zeggen.
“Ja dat klopt ja. Zo voelt het ook”
“Maar het is juist positief!”, reageert een ander teamlid.
“Jij zegt dingen die anderen niet zeggen of niet durven te zeggen.
Je stelt vragen die ik ook heb, maar die ik niet stel.
Misschien komt het niet zo over, maar ik waardeer dat enorm.”
Driedeling in teams
We doen een werkvorm om teamleden bewust te maken van de natuurlijke dynamiek in teams
en de rol die zij daarin pakken:die van trekker, volger of die van de rebel.
Het helpt teams om hierover na te denken.
Ze worden zich bewust van wie welke rol pakt en welke toegevoegde waarde dat heeft in het team.
Ze geven elkaar hier feedback over. Ze realiseren zich dat elke rol noodzakelijk is en geen enkele beter is dan de andere.
Dat is althans de opzet. In de meeste teams werkt die opzet prima.
Soms ineens niet. De laatste tijd maakten we in een paar teams mee
dat er gedoe ontstond na de werkvorm.
Via de manager hoorden we terug dat het nog dagenlang werd nabesproken.
In alle gevallen waren het sterk relationele teams, met veel kenmerken van de harmoniecultuur
Rebel in een harmonieteam
Rebellen voelen zich altijd al buitenbeentjes.
In harmonieteams nog meer.
In deze teams werkt men ontspannen als er eensgezindheid is,
gezelligheid, een fijne sfeer.
Daar passen geen rebellen in. Die gooien af en toe de knuppel
in dat hoenderhok. Je hebt dus wel wat uit te leggen
als je jouw collega een rebel noemt.
De toegevoegde waarde van de rebel
Het is jammer dat het zoveel gedoe oplevert.
Want juist harmonieteams hebben die rebel hard nodig.
De rebel zorgt voor nieuwe ideeën, andere invalshoeken,
een kritisch geluid, een vraag die tot denken aanzet.
In tijden van verandering essentieel.
Zonder rebellen, blijven harmonie teams al snel in oude patronen hangen.
Rebellen tonen lef om te zeggen wat gezegd moet worden,
ook als hen dat niet in dank wordt afgenomen.
Ze zouden zich niet zo in een verkeerd hokje geduwd voelen
als het team hen echt een plek zou geven.
Rebellen een plek geven
Door hen actief uit te nodigen om te reageren.
Door ze te bedanken voor hun kritische vragen.
Door hun stem mee te nemen in idee-vorming en besluiten.
Dan kunnen rebellen voluit gaan.
Ze hoeven geen ruimte meer te claimen, want ze krijgen die.
Hun inbreng wordt beter, tactischer en genuanceerder. We nodigen harmonieteams van harte uit om het eens te proberen.
In onze training ‘Luie teamcoaching’ leer je hoe je de dynamiek in teams kan beïnvloeden. Lui en met grote impact.
Ben je geïnteresseerd? Klik dan hier voor meer informatie en aanmelden.